بیكرانه.......................... در انتهای هر سفر.................. در آیینه.................... دار و ندار

خویش را مرور می كنم ............. این خاك تیره این زمین................ پایوش پای خسته

ام................. این سقف كوتاه آسمان ................ سرپوش چشم بسته ام......................

اما خدای دل........................ در آخرین سفر.................... در آیینه به جز دو بیكرانه

كران................. به جز زمین و آسمان...................... چیزی نمانده است.......................

گم گشته ام ‚ كجا............... ندیده ای مرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

معلم فلسفه یک صندلی میذاره وسط کلاس و به شاگردان میگه: شما باید یک مقاله بنویسید

 و در آن ثابت کنید که این صندلی وجود ندارد!!! یکی از شاگردان دو کلمه مینویسه و ورقه‌اشو

میذاره رو میزش و بعداز اینکه معلم ورقه ها را تصحیح میکنه اون بهترین نمره رو میگیره!!!! اگه

گفتین چی نوشته بوده؟ ... نوشته بوده: کدوم صندلی

من دلم می خواهد شمعی روشن کنم در روزمرگی هایم ، من دلم می خواهد بادی بوزد و

تمام ندانم کاری هایم را بپوشاند ، من دلم می خواهد یک قطره ی وامانده ببارد ، تنها برای یک

گل سرخ . ودلم می خواهد روزی هم آغوشی باد را با باران ببینم ، و دلم می خواهد بوسه ی

نرم طلوع را ببینم ، در هیجان چشم های خیره ی خورشید. وهزاران آرزوی دیگر ،که همه اش

با یکی بود و یکی نبود آغاز نشود. من دلم می خواهد همه باشند ، همه

او ولی شبیه دیگران نشد چرک و زشت مثل این و آن نشد رفت اگرچه توی سطل آشغال پاک

بود و عاشق و زلال او با تمام دستمال‌های کاغذی فرق داشت چون که در میان قلب خود

دانه‌های اشک کاشت

دستمال کاغذی به اشک گفت: قطره قطره‌ات طلاست یک کم از طلای خود حراج می‌کنی؟

عاشقم ! با من ازدواج می‌کنی؟ اشک گفت: ازدواج اشک و دستمالِ کاغذی! تو چقدر ساده‌ای

خوش خیال کاغذی! توی ازدواج ما تو مچاله می‌شوی چرک می‌شوی و تکه‌ای زباله می‌شوی

پس برو و بی‌خیال باش عاشقی کجاست! تو فقط دستمال باش! دستمال کاغذی، دلش

شکست گوشه‌ای کنار جعبه‌اش نشست گریه کرد و گریه کرد و گریه کرد در تن سفید و نازکش

دوید خونِ درد آخرش، دستمال کاغذی مچاله شد مثل تکه‌ای زباله شد ا